السيد حامد النقوي (مترجم: افتخارزاده)

284

خلاصهء عبقات الانوار (حديث نور) (فارسى)

امّت مبعوث شده است . گفته‌اند : هنگامى كه خداوند سبحان خطاب به آسمان‌ها و زمين فرمود : « ائتيا طوعاً و كرهاً قالتا اتينا طائعين » « 1 » سرزمين مكّه و محلّ مكه از طرف زمين و نيز آسمانى كه در مقابل آن است به نطق درآمده و پاسخ مثبت به خداوند دادند . عبداللَّه‌بن‌عبّاس گفته است : اصل طينت رسول خدا صلّىاللَّه‌عليه‌و [ آله ] وسلّم از مركز زمين است كه در مكّه قرار دارد . بعضى از دانشمندان گفته‌اند : اين مطلب مىرساند كه از روى زمين ، ذريّه و اولاد حضرت محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم پاسخ دادند و از جايگاه كعبه ، زمين گسترده شد . بدين‌روى ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اصل و ريشه تكوين شد و بقيه موجودات به پيروى و به دنبال آن حضرت پديد آمدند . پيامبر ، خود به اين مطلب اشاره كرده و فرمودند : « كنت نبيّاً و آدم بين الماء و الطين » و در روايتى ديگر : « و آدم بين الروح و الجسد » . نيز گفته‌اند : كه بدين جهت حضرتش امّى ناميده شد كه مكّه ام‌ّالقرى است و ذرّه آن حضرت مادر آفرينش است و تربت هر شخصى جايگاه دفن او است . بنابر اين مىبايست كه مدفن آن حضرت شهر مكّه باشد ، زيرا تربتش از آن جا است ، لكن برخى گفته‌اند كه وقتى آب به موج آمد و كف خود را به ساحل افكند ، جوهره‌ى پيامبر را به آنجا افكند كه با تربت آن حضرت در مدينه محاذى و برابر بود . لذا رسول خدا مكّى و مدنى بود . و دلتنگ مكّه بود با اين‌كه تربتش در مدينه است . اشاره به اين مطلب كه در باره‌ى ذره رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم گفتيم ، در آن آيه است كه خداوند متعال فرموده است : « و إذ اخذ ربّك من بنىآدم من ظهورهم ذريّتهم و أشهدهم على أنفسهم ألست بربّكم قالوا بلى . » « 2 » در حديث آمده است كه خداوند به پشت آدم دست كشيد و ذريّه او را هم‌چون ذرّه به در آورد و ذريّه از سر موى آدم هم‌چون عرق به در آمدند .

--> ( 1 ) . فصلت ( 41 ) : 11 . بياييد از روى ميل و به اكراه و ناخواسته ، گفتند : به ميل خود مىآييم . ( 2 ) . اعراف ( 7 ) : 172 . « و هنگامى كه پروردگار تو از فرزندان آدم ، از پشت آنان ذريّه‌شان را گرفت و آنان را بر خويشتن‌شان گواه گرفته و فرمود : آيا من پروردگار شما نيستم ؟ گفتند : آرى » .